تنبیه و تحقیر دانش‌آموزان در مدارس، چه عواقبی خواهد داشت؟

[ad_1]

پژوهشگران با انجام یک مطالعه در خصوص تجربه سوءرفتار در زمان دانش آموزی، عنوان کردند که سوءرفتار با دانش آموزان در تأثیرات منفی و درازمدتی بر سلامت روانی آنها وجود دارد. به منظور ارتقای سلامت دانشآموزان، مقابله با این پدیده هم از سویی و هم جامعه و والدین نیاز به جامعه جامعه و جامعه و هم والدین نیاز دارد.

به گزارش ایسنا، سلامتی تندرستی و نشاط داشتن از حقوق و نیازهای اولیه هر کودک است که باید برای حفظ و ارتقای آن به طور مداوم برنامه ریزی شود. این موضوع در تعلیم و تربیت، نظام بیشتر پیدا می‌کند. زیرا کودکان به طور معمول یک‌سوم از زندگی خود را در مدارس به سر می‌برند.

سوءرفتار با کودکان در مدرسه، به آسیبهای جسمانی و روانی، رفتارهای احمالگرایانه و خشونتآمیز در روابط مدرسه با دانشآموز گفته می شود که به صدمات روانی، اجتماعی، شناختی و جسمانی بر دانشآموز می شود. مصادیق این سوءرفتارها شامل: استفاده از اظهارات و کنایه های تحقیرآمیز به دانشآموز، عبارات تهدیدآمیز، تمسخر دانشآموز، نادیده گرفته و منزوی کردن، ترساندن، فریاد زدن، مجازات کردن، تنبیه بدنی، ایجاد زخم، شکستگی و … است.

برخی کشورهای جهان در قوانین جهانی برای ممنوعیت به کار گرفتن روش خشونتآمیز در مدرسه وضع کرده اند; ولی آن‌چه در عمل مشاهده می‌شود کاملاً متعارف با قوانین است. مطالعات در این زمینه نشان داده اند که بیش از 50 درصد کودکان 12 تا 17 سال، در سطح جهان، هر ساله بدرفتاری و خشونت را به صورت های مختلف تجربه کرده اند. این در حالی است که در حال توسعه و کمتر توسعه یافته است، بیشتر می شود.

ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و بدرفتاری با دانشآموزان در مدارس کشور تبدیل شده است و مورد توجه قرار نمی گیرد. هر چند تنبیه بدنی و کلامی در کشور ممنوع شده و در قالب بخشنامه به سازمان های آموزشی و مدارس صادر شده است، اما این قانون قانون بیتوجهی قرار می گیرد و اجرا نمی شود.

در مطالعاتی که در سالهای 1393 تا 1395، در موضوع سوءرفتار با دانشآموزان در مدارس 1526 شکایت به حق، ثبت شده است شق، ثبه حق، عنوان شده است. برخی از این بزهدیدگیها به شیوه عادی شدن، ترس دانشآموزان از مدرسه و عواقب آن و … گگارش نمیشود. به همین دلیل، میزان سوءرفتارها با دانش‌آموزان در مدارس ایران، آماری فراتر از این تعداد دارد.

سوءرفتار با دانش‌آموزان، می‌تواند آثار و پیام‌های مخربی را از نظر عاطفی، روانی، اجتماعی، جسمانی و اخلاقی در دانشآموز ایجاد کند و همچنین بتواند آنها را تحت تأثیر قرار دهد. یکی از عوامل اصلی بزهکاری و فساد اخلاقی، مشکلات رفتاری، ترک تحصیل و … در بزرگی، تجربه سوءرفتار در زمان دانش آموزی است.

از آنجایی که تجربه سوءرفتار می تواند سلامت جسمانی و روانی دانشآموزان را به خطر اندازد، پژوهشگران در یک مطاله به بررسی این موضوع پرداختند.

بررسی دراغلب پژوهشهایی که موضوع سوءرفتار با دانشآموزان را بررسی کردهاند، از نظرات معلمان، دانشآموزان و متخاصمان استفاده شده است. در که دانشآموزان تا زمانی که در مدرسه هستند، به دلیل نداشتن تجربه کافی و نگرانی از عواقب گفته های خود و وجود برخی سوگیریها، ممکن است از گفتن حقیقت ابا کنند. با توجه به این موضوع، در این پژوهش از نظر دانشجویان استفاده شده است.

در این مطالعه که در سال 1399 تا 1400 انجام شد، پژوهشگران با دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه شهید باهنر کرمان مصاحبه انجام دادند و پس از انجام 18 مصاحبه، زمانی که از سوی دیگر مشارکت‌کنندگان اطلاعات دریافت نکردند و از مصاحبه‌هایی که به اشباع رسیده بودند، مصاحبه‌ها شروع شدند. مصاحبه‌ها پس از پیاده‌سازی و تحلیل، دسته‌بندی شدند.

در این مطالعه در خصوص تجارب دانشجویان از سوءرفتار با آنها در مدارس، پنج مضمون اصلی، شامل “اعمال خشونت های کلامی نسبت به دانشآموز ‘,’ اعمال انواع رفتارهای رفتاری نسبت به دانشآموز ‘,’ بیاعتبارسازی شخصیت دانشآموز در کلام ‘,’ نبود روحمحوری. در مدارس» و «عدم اعتدال‌گرایی» کشف شد.

بررسی های مصاحبه های انجام شده، حاکی از این بود که تعداد کمی از مشارکت کنندگان به برخی رفتارهای صحیح مدارس با خود، اشاراتی وجود داشته باشد. اما در مجموع همه مشارکت کنندگان ارزیابی و تجربه خوبی از رفتار عوامل مدرسه با خود نداشتند. به گونه‌ای که محرز همه دانشجویان در این مطالعه در معرض انوع خشونتهای کلامی و جسمانی از سوی عوامل مدرسه قرار گرفته اند.

دانشجویان این خشونتها را شامل فریاد زدن بر سر آنها، استفاده از واژه های نامناسب و رکیک توسط کارکنان به مدرسه، تذکر دادن همران با فریاد و عصبانیت، انواع تنبیه مانند ایستادن به مدت طولانی، تنبیه بدنی شدید با وسایل گوناگون مانند چوب، خطکش. ، شلنگ و …، کشیدن مو، لپ، گوش، سیلیزدن و … می‌دانستند.

در این مطالعه، استفاده زیاد از الفاظ و واژه های رکیک و نا مناسب به دانش آموزان و تندی در صحبت کردن با آنها، از علاقه ها و شکایت های اصلی افراد بود که افرا بود.

در این مطالعه دانشجویانی که نه تنها معلمان را در کلاس از روشهای خشونت آمیز استفاده می کنند، عنوان کردند، بلکه معاونان و مدیران نیز به جای جلوگیری و واکنش نسبت به این اعمال، به پشتیبانی از معلمان میپرداختند.

پژوهشگران این تحقیق عنوان می کنند که یکی از عوامل اصلی خشونت در مدارس در مدارس، علاوه بر بیتوجهی مدیریت نظام آموزشی، بیتوجهی والدین و استو جالدین و جالدین و جامعه استو جالدین ل. اگر والدین و جامعه واکنش شدیدتری نسبت به این موضوع دارند، به طور حتم میزان خشونت ها نسبت به دانشآموزان میتوانستم ماعش را داشته باشند. البته این کمتوجهی می تواند به دلیل ناآگاهی و آگاهی اندک والدین از حق و حقوق فرزندانشان در مدرسه باشد. زمانی که فرهنگ حاکم بر جامعه و نوع نگرش والدین، چنین امری را مورد تایید و تصدیق قرار می دهد، به طور تصادفی تغییر و تحولی رخ نمی دهد.

در این مطالعه عنوان شده است که بیشترین عباراتی است که در بیانات شرکت کنندگان در این مطالعه به وفور یافت میشد، عبارات تحقیر کردن، تهدید کردن، تفاوت گذاشتن و سرزنش کردن بود. برای نمره خوب گرفتن، درس خواندن، رعایت نظم، حفظ حجاب و نماز خواندن و تحقیر دانشآموز به دلیل عدم انجام هر یک از موارد فوق و … بود.

همچنین تبعیض میان دانشآموزان از تبعیض طبقات اجتماعی گرفته تا تبعیض میان دانشآموزان زرنگ و ضعیفتر، نگرانیهای دیگر دانشجویان بود. شدت این آسیب مانند تنبیه به قدری بود که حدود 80 درصد از شرکت کنندگان در پژوهش، به گونه ای متفاوت نسبتیض اشاره کردند.

نتایج دیگر پژوهشگران حاضر پیام‌های سلامتی ناشی از سوءرفتارها با دانش‌آموزان بود که از تجربه دانش‌آموزان دانشجویان و در نهایت در سه زیرمضمون اختلالات عاطفی-خلقی، اختلالات روانشناختی اجتماعی و پیام‌های روانشناختی تحصیلی حاصل شد.

به همین دلیل که انتظار میرفت از نامناسب مدارس با دانشآموزان، باعث پدید آمدن آسیبهای جسمانی، روانی و خلقی و عاطفی جبران ناپذیری بر دانشآموزان شده است. چنانکه عباراتی مانند حس خوب به مدرسه، ترس، نگرانی، نگرانی، کابوس دیدن در خواب، توهمی شدن و موارد دیگر به وفور در بیانات یافت شده است که برخی از دانشجویان آنها تا بزرگسالی آنها را آسوده نگذاشته اند.

به گفته پژوهشگران این تحقیق، سوءرفتار با دانش‌آموزان در مدارس تأثیر منفی و درازمدتی بر سلامت روانی آنها دارد، بهتر است به منظور ارتقای سلامت دانش‌آموزان، مقابله با این پدیده هم از سوی جامعه و هم والدین نیاز باشد.

در انجام این تحقیق مژده علیزاده و سید حمیدرضا علوی؛ –

یافته‌های این مطالعه، زمستان 1400 به صورت مقاله علمی با عنوان «واکاوی سوءرفتار با دانش‌آموزان در مدارس و پیام‌های سلامت آن و ارائه راهکارهایی برای ارتقای دانش‌آموزان» در نشریه فرهنگ و ارتقای سلامت فرهنگستان علوم پزشکی منتشر شده است.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

مطلب پیشنهادی

در زمان خرید مبل چه نکته هایی را فروشندگان به شما نمی گویند

  اگر قرار باشد یک انتخاب خاص برای خاص پسندان در بین مبلها نام  خرید …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.